Tęsknicie za latem? Z pewnością tak! Ja marzę już o słońcu, cieple i letnich sukienkach. Nie mogę się doczekać, gdy na krakowskich targach pojawią się szparagi, rabarbar i truskawki! O tak! Kto z nas nie kocha truskawek? To zdecydowanie najlepszy symbol początku lata. Chciałabym poczuć już ich smak i zapach, zjeść je rozgniecione z odrobiną cukru… Ach..

No cóż, rzeczywistość jest brutalna. Mamy początek marca i tylko 5 stopni C na plusie. Co prawda, w sklepach można spotkać już truskawki, ale tylko sztuczne giganty bez smaku i zapachu. Idealnym rozwiązaniem w tym przypadku są mrożone truskawki. Smakują bardzo dobrze, bogate we właściwości odżywcze i zdecydowanie zdrowsze niż wspomniane mutanty.

Dzisiaj proponuje zrobić z nich pyszny kisiel domowy. Uwierzcie mi, że nie ma on za wiele wspólnego z tym instant z torebki, który jest tylko “o smaku” truskawek. Nie dość, że używamy dosłownie 3 składników to mamy tyle kawałków owoców ile chcemy! Taki kisiel jest nieporównywalnie lepszy. Spróbujcie, a nigdy już nie kupicie takiego w torebce. Zapraszam!

Domowy kisiel truskawkowy.

Print This

Serves: 2 Prep Time: 5minut Cooking Time: 5minut

Ingredients

• • ok. 500g truskawek (mrożonych lub w okresie letnim świeżych)
  • 2-3 łyżki cukru do smaku
  • 2 łyżeczki mąki ziemniaczanej rozpuszczone w 2 łyżkach zimnej wody
  • łyżeczka ekstraktu waniliowego (opcjonalnie)
•  

Instructions

1. W garnku umieszczamy truskawki (mrożonych nie musimy wcześniej rozmrażać). Dodajemy cukier i na średniej mocy palniku gotujemy aż cukier się rozpuści. Widelcem delikatnie rozdrabniamy truskawki na mniejsze kawałki. Próbujemy czy mikstura jest odpowiednio słodka, w razie potrzeby dosładzamy. Na tym etapie dodajemy też ekstrakt waniliowy.
2. W filiżance rozpuszczamy 2 łyżeczki mąki ziemniaczanej w 2 łyżkach zimnej wody. Mieszamy i wlewamy do truskawek. Szybko i dokładnie mieszamy aby nie powstały nam grudki. Gotujemy całość dosłownie chwilkę.
3. Przelewamy do miseczek lub kubków, czekamy aż przestygnie i zajadamy.

Na zdjęciu kisiel dekoracyjnie posypany pyłkiem kwiatowym.

Jeśli jesteście z ciastem drożdżowym na bakier:

• nigdy nie piekliście,
• nigdy Wam nie wychodzi,
• nie zawsze Wam wychodzi,

albo się go po prostu boicie, to jest post dla Was!

Kiedy moja przyjaciółka Ola, piekąc oponki z mojego przepisu stwierdziła, że..

łatwiej nauczyć się kodeksu karnego, niż zrobić oponki

stwierdziłam, że temat ciasta drożdżowego muszę poruszyć głębiej. Choć dla mnie, “starej pieczarki”, która w swoim życiu zrobiła niezliczoną ilość ciasta drożdżowego hasło “z drożdży sporządź rozczyn”  jest oczywiste i banalne, to zdaję sobie sprawę, że nie jest tak dla wszystkich. Prawda jest taka, że dużo osób polega właśnie na rozczynie, a bez niego ani rusz! Nie przedłużając, zaczynamy.

1. Mąka

Najlepsza mąka do ciasta drożdżowego, to ta z minimalną zawartością białka 12g na 100g mąki. Ilość białka mówi nam ile glutenu, który da nam mocne i sprężyste ciasto, uzyskamy z tej mąki. Jest to szczególnie istotne, gdy na nasze ciasto drożdżowe chcemy położyć owoce, lub zapleść fantazyjnie chałkę. Zwarty miękisz “udźwignie” owoce i nie wyjdzie nam zakalec lub zbite ciasto, a nasz splot na chałce będzie wyraźny. Choć jestem osobą, która przed półką z mąkami potrafi  stać jak faceci w Castoramie przed półką ze śrubkami, to domyślam się, że nie każdemu to może sprawiać frajdę. Uspokajam więc. Ze zwykłej “tortowej”, która ma białka ok. 10g na 100g mąki ciasto też wyjdzie 🙂 Pamiętajcie również o przesianiu mąki. Przez przesiewanie dostarczymy bowiem ciastu powietrza i zwiększymy objętość finalnego wypieku.

2. Jajka

Oczywiście, polecam korzystać z “zerówek” lub  “jedynek”. Nie byłabym sobą, gdybym nie zwróciła uwagi na humanitarny aspekt hodowli kurek ;). Poza tym pamiętajmy, aby do ciasta dodawać jajka w temperaturze pokojowej! Jeśli chcemy zrobić ciasto w wersji wegańskiej możemy spokojnie jajka pominąć, gdyż nie są one kluczowym składnikiem ciasta drożdżowego. W zamian, należy dodać troszkę więcej wody/mleka, aby nadrobić konsystencje i ewentualnie odrobine kurkumy dla koloru.

3. Mleko/woda, czyli płyny

Tu w zasadzie jest obojętne co dodajecie, ważne, aby nie były zbyt gorące. We wszystkich przepisach na ciasto drożdżowe znajdziecie polecenie “dodaj lekko ciepłe mleko/wodę”. Lekko ciepłe tzn. w temperaturze ok.40 stopni. Zakładając, że nasze ciało ma 36,6 stopni C to po włożeniu palca do kubka z mlekiem/wodą musimy poczuć delikatną różnicę temperatur. Jest to baaardzo istotne, gdyż w innym przypadku zabijecie drożdże i ciasto Wam nie wyjdzie. Kilka moich koleżanek narzekało na to, że nie wychodzi im ciasto, po czym przy wspólnym pieczeniu okazywało się, że najzwyczajniej w świecie zabijały drożdże gorącym mlekiem. Już lepiej dać mleko w temperaturze pokojowej niż zbyt gorące. Podniesiona temperatura w tym przypadku ma nam przyspieszyć proces pracy/namnażania się drożdży. Więc, w ogólnym rozrachunku lepiej poczekać dodatkowe 15 minut, niż biedactwa zabić na wstępie.

4. Tłuszcz

Tłuszcze dodane do ciasta zapewniają dobry, puszysty miękisz oraz przedłużają świeżość ciasta. Dodają też walorów smakowych i zapachowych, w szczególności masło. W tym przypadku również warto pamiętać o tym, aby dodawane przez nas masło było rozpuszczone i przestudzone. Do ciasta drożdżowego nie dodajemy masła w kawałku!

5. Drożdże

Drożdże to jednokomórkowe organizmy, które są naszymi sprzymierzeńcami w produkcji ciasta drożdżowego(dlatego nie zabijajmy ich gorącym płynem lub masłem).  Nie będę Wam opisywać wszystkich procesów jakie przeprowadzają drożdże, bo 9/10 osób skończy czytanie w tym momencie. Skupię się na najważniejszych rzeczach. Drożdże zajadając cukry produkują alkohol i dwutlenek węgla. Dzięki temu ostatniemu nasze ciasto będzie leciutkie jak chmurka. Właściwa temperatura jest niezwykle istotna dla zachowania się drożdży. Optymalna temperatura dla fermentacji to około 30 stopni Celsjusza. Wraz ze spadkiem lub wzrostem temperatury aktywność drożdży maleje. Między 47 a 55 stopni C aktywność jest nieznaczna, a w ok. 60 stopniach jest to punkt śmierci termicznej drożdży. Teraz już rozumiecie, jak istotne jest odpowiednie ciepło dostarczane naszym przyjaciołom.

W przepisach i na półkach sklepowych najczęsciej spotkacie drożdże w dwóch formach:

• świeże – to te w kostce, najbardziej popularne. Znajdziecie je w lodówkach sklepowych. Z nich musimy zrobić rozczyn!
• suche – w saszetkach, mniej popularne dlatego wiele osób się ich boi- znajdziecie w działach z produktami do pieczenia, obok proszków do pieczenia. Z nich nie robimy rozczynu!

Szczerze mówiąc jestem osobą troszkę leniwą i najczęściej korzystam z tych suszonych. Zawsze mam je w szafce, gdyż nie psują się tak łatwo jak świeże. Poza tym nie trzeba sporządzać rozczynu, wystarczy je wsypać do mąki i już.

Jak sporządzić rozczyn?

Oto jest pytanie!

Do miski dodajemy drożdże,łyżkę cukru i lekko ciepły płyn. Mieszamy ręką, żeby rozpuścić drożdże i cukier. Następnie dodajemy ok. 2 łyżek mąki. Przykrywamy ściereczką, zostawiamy w ciepłym miejscu na ok. 15-25minut. Jeśli po tym czasie zobaczymy bąbelki powietrza w rozyczynie, to znak, że drożdże ‘ruszyły” i chcą z nami współpracować. Jeśli nie, to albo zabiliśmy je zbyt gorącym płynem, albo mieliśmy stare drożdże (co też zdarzyć się może).

Uwaga! W jeśli w przepisie mamy podane:250g mąki, to do rozczynu bierzemy mąkę z tych 250g, czyli do ciasta potem dodajemy ilość mąki zmniejszoną o te dwie łyżki, które daliśmy już do rozczynu. Tak samo postępujemy z cukrem lub płynem. W innym przypadku zaburzymy proporcje składników. To też jest często popełniany błąd!

Ostatnia sprawa to przeliczanie drożdży. Gdy w przepisie mamy drożdże świeże, a chcemy dać suszone. Na moim blogu, zawsze podaję dwie wersje. Jednak nie we wszystkich innych przepisach jest tak samo. Są przeliczniki, tu mnożymy tyle, a tam tyle…Przyznam, że gdybym Wam to opisała to mogłoby Was to wystraszyć, więc pójdę na skróty.

Ja zawsze liczę tym sposobem:

Na każde 500g mąki w przepisie daje 7g drożdży suchych (odpowiednik 14g drożdży świeżych).

Nie trzeba tu być dokładnym co do grama. Jeśli przepis mówi o udziale mąki 400-600g to zazwyczaj daję 7g suchych i zawsze wychodzi 😉

6. Sól

Nie będę się zbytnio rozpisywać, bo post jest już i tak długi. Ważne, żebyście o niej nie zapominali. Nawet o tej szczypcie 🙂 Jest dość istotna!

7. Inne dodatki

Jeśliby Wam kiedyś przyszło przez myśl dodać cynamon do ciasta, to lepiej tego nie róbcie. Cynamon hamuje prace drożdży i ciasto może Wam nie wyjść.

8. Wyrabianie ciasta

Ciasto wyrabiamy ręcznie przez ok 10 minut, aż do momentu połączenia wszystkich składników oraz do momentu, gdy ciasto przestanie kleić się nam do rąk i miski. Nie dosypujcie zbyt dużo mąki jeśli wydaje Wam się, że ciasto cały czas się klei. Najczęsciej wystarczy bardzo dobrze i długo wyrobić ciasto, do momentu, gdy uzyskamy odpowiednio rozwiniętą siatkę glutenową. Dodanie zbyt dużej ilości mąki sprawi, że wyjdzie nam twarde ciasto. Poniżej zamieszczam filmik, na którym możecie zobaczyć odpowiednią konsystencje ciasta.

Konsystencja ciasta drożdżowego.

9. Fermentacja

Wyrobione ciasto przykrywamy ściereczką, stawiamy w ciepłym miejscu i czekamy, aż podwoi swoją objętość. Ciasto wyrośnie Wam też w lodówce, jednak będzie potrzebowało 8-12h. Możecie zrobić je wieczorem, wstawić do wyrastania na noc i rano mieć gotowe ciasto.

10. Wypiek

Pieczemy w zakresie od 180 stopni (np. bułeczki), aż do 250 (np. chleby). Temperatura z reguły jest podana w przepisie.

To chyba wszystko! To znaczy nie wszystko, bo mogłabym opisać ciasto drożdżowe o wieeeele bardziej szczegółowo, ale wtedy nikt by tego nie przeczytał xD. Post i tak wyszedł długi,przysięgam, że krócej się nie dało.

Mam nadzieję, że dotrwaliście do końca, a wszystkie zawarte tu informacje pomogą Wam w lekkich jak chmurka drożdżowych wypiekach.

Informacje tu zawarte oparte są o moje wieloletnie doświadczenie i wsparcie książki “Chleb” Jeffreya Hamelmana. Jestem technologiem żywności, który wiedzę o wypiekach drożdżowych i na zakwasie poznał nawet na poziomie molekularnym :).

Walentynki. Jedni obchodzą i świętują, drudzy traktują to święto jako totalnie komercyjne i je ignorują. Ceny kwiatów i kolacji restauracyjnych idą w górę, wszędzie różowe lub czerwone serduszka. Hasła reklamowe krzyczą do nas już od 2 tygodni.

Powiedz, że kochasz z naszym produktem!

Ja jestem gdzieś po środku. Prawda jest taka, że kochać trzeba codziennie. Niekoniecznie ogromnymi bukietami kwiatów, drogimi prezentami czy kolacją w wypasionej restauracji. Najpiękniejszym prezentem jaki można dać ukochanej osobie to swój czas. To obejrzenie wspólnie filmu, zrobienie dobrej kolacji, długi spacer w nietypowym miejscu. To chęć zrobienia czegoś dla drugiej osoby, co niekoniecznie lubimy( np. obejrzenie z nią Władcy Pierścieni lub komedii romantycznej). Zrobienia jej kubka herbaty, żeby nie musiała wstawać z kanapy i w końcu…wyznanie miłości! Mówmy sobie co czujemy, że kochamy, tęsknimy i jak wspaniała jest nasza druga połówka. Doceńmy jej codziennie starania!

Tak,to był coaching.Spodziewajcie się za to wysokiej faktury 😉

Dzisiaj mam dla Was bardzo prostą propozycje a zarazem bardzo smaczną. Najlepsze ciasteczka maślane w wersji walentynkowej! To jest ten rodzaj prezentu, gdy do kuchni nam niekoniecznie blisko ale podejmiemy wyzwanie, poświęcimy nasz czas aby drobnym prezentem sprawić uśmiech na twarzy ukochanej osoby. Cieszmy się z małych rzeczy! Do dzieła!

Ps. Jako tło posłużyła mi piękna ceramika od projectorium.pl. 🙂

Najlepsze ciasteczka maślane!

Print This

Prep Time: 1 godzina Cooking Time: 12minut

Ingredients

• • 250g mąki pszennej
  • 200g zimnego masła
  • 2 żółtka
  • szczypta soli
  • 1 łyżeczka ekstraktu waniliowego lub 1 cukier waniliowy
  • 50g cukru pudru
• lukier do dekoracji:
• • jedno białko
  • ok. 150 g cukru pudru
  • 1 łyżeczka soku z cytryny

Instructions

1. Do miski przesiewamy mąkę, dodajemy szczyptę soli,cukier puder i wszystko mieszamy.
2. Dodajemy masło pokrojone w kostkę i rozcieramy je palcami w mące.
3. Gdy masło będzie rozdrobnione na mniejsze kawałeczki i oblepione mąką, dodajemy żółtka i esencje waniliową.
4. Ciasto zagniatamy szybko, nie potrzebujemy długiego wyrabiania. Formujemy kulkę, lekko spłaszczamy i wkładamy do lodówki na ok.40 minut. Etap chłodzenia w przypadku ciasta kruchego jest bardzo ważny, nie pomijajmy go!
5. Wyjmujemy ciasto z lodówki, odrywamy kawałek i wałkujemy na grubość jakiej chcemy ciasteczka.
6. Układamy na blaszce w niewielkich odstępach (ciasteczka nie rosną), pieczemy w 180 stopniach 12 minut lub do lekkiego zrumienienia.
7. Lukier: umieszczamy wszystkie składniki w misie. Miksujemy na wolnych obrotach do uzyskania lekko lejącej się i jednolitej konsystencji. Regulujemy gęstość dodając odrobinę wody lub dosypując cukru pudru. Dodajemy różowy barwnik. Przekładamy do tutki zrobionej z papieru do pieczenia lub rękawa cukierniczego z tylką nr 2 i dekorujemy zgodnie z naszą fantazją.

Notes

1. Z przepisu wychodzi około 40 ciasteczek. W zależności jak dużą macie foremkę.
2. Jeśli Wasze ciasto nie chce się zlepić i jest zbyt suche, możecie dodać 1-2 łyżki wody.
3. Dekoracja jest oczywiście opcjonalna, możecie zatrzymać się po prostu na serduszkowych ciasteczkach, które nawet bez dekoracji mają dużo uroku.
4. Przechowujcie w zamkniętym pudełku aby nie straciły na kruchości.

Według jednego z przesądów, jeśli ktoś w tłusty czwartek nie zje ani jednego pączka, to w dalszym życiu nie będzie mu się wiodło. O ile nie jestem osobą zabobonną, tak w ten jeden słodki przesąd jestem w stanie uwierzyć. Zresztą… kto by się spierał patrząc na ciepłe pączuszki, oponki oraz chrusty okraszone cukrową pomadą. No kto?! 🙂

Daaaawno daaawno temu pączki różniły się od tych, o których śnimy na codzień. Zamiast marmolady, powideł lub innych rozkosznych wypełnień, nadziewano je mięsem, słoniną lub boczkiem i zapijano wódką. Dobrze więc, że ktoś wpadł na pomysł, który obecnie znamy, gdyż lepiej zapijać słodkiego pączka szklanką mleka niż mięsnego pąka kieliszkiem gorzałki. Chociaż? Czekajcie.

Kochanie! Mamy może słoninę i wódeczkę!?

Nie ma słoniny, trudno. Zrobimy więc pączki tradycyjne, w sensie według teraźniejszej tradycji 🙂

Przedstawiam oto przepis, na moim zdaniem, uniwersalne ciasto, z którego wyczarujecie oponki oraz  rozpływające się ustach pączki. Ciasto wychodzi zarówno puszyste, jak i delikatne. Mniam. Na Was przerzucę odpowiedzialność, czy  zaprzestaniecie pracę i zostaniecie przy oponkach, czy nadziejecie je, czym tam chcecie, tworząc pączki.

Jeśli chcecie iść drogą fit (google: dziki trener fit – 18+), czyli beztłuszczową i wrzucić je do piekarnika, to nie ma problemu – wyjdą. Jednak mała uwaga,to nie będzie smak pączka, a maślanej bułeczki.

Ale może wrzućcie na luz i w ten jedyny dzień roku oddajcie się rozkoszy zjedzenia prawdziwego pączka, oblepcie palce lukrem, mówcie z pełną buzią, śmiejcie się i oddajcie hołd  tradycji, czy to ze słoniną, czy z maliną. Zapomnijcie co to cukier, węglowodany, gluten i tłuszcz 🙂

Oponki

Print This

Prep Time: 1,5 godziny Cooking Time: 5 minut

Ingredients

• • 270g mąki pszennej
  • ok.4g drożdży suchych lub 15g świeżych
  • 150 ml mleka
  • 1 jajko
  • 70g masła
  • 30g cukru
  • szczypta soli
  • tłuszcz do smażenia

Instructions

Wszystkie składniki powinny być w temperaturze pokojowej.

Jeśli używamy drożdży świeżych, wstępnie należy sporządzić rozczyn. Mleko delikatnie podgrzewamy, dodajemy cukier i drożdże. Rozpuszczamy wszystko i pozostawiamy na ok 10-15 minut, tak aby drożdże zaczęły “pracować”. Na powierzchni powinny pojawić się bąbelki. Gdy rozczyn jest gotowy wlewamy go do mąki i dodajemy resztę składników, tak jak w przepisie dalej.

Jeśli używamy drożdży suchych, dodajemy je do przesianej wcześniej mąki. Następnie rozpuszczamy masło i pozostawiamy do ostudzenia.W delikatnie ciepłym mleku rozpuszczamy cukier i szczyptę soli. Do miski z mąką i drożdżami dodajemy mleko, masło i jajko. Wyrabiamy przez ok 5 minut, aż ciasto przestanie kleić się nam do rąk i zacznie odchodzić od miski.Ciasto zostawiamy na godzinę do wyrośnięcia.

Po tym czasie, ciasto wałkujemy na grubość około 7mm i wycinamy kółka. Zostawiamy wycięte oponki na około 30 minut na blacie, aby troszkę podrosły. Smażymy w głębokim tłuszczu w temperaturze 175 stopni obracając, gdy jedna ze stron osiągnie złoty kolor. Wyciągamy na ręcznik papierowy. Po ostudzeniu posypujemy cukrem pudrem lub oblewamy lukrem.

 

 

Notes

1. Z przepisu wychodzi około 10 oponek. Myślę, że to rozsądna ilość, jeśli nie macie do wykarmienia dużej gromadki znajomych i rodziny, a chcecie podejść do tłustego czwartku z umiarem.
2. Jeśli zamiast oponek chcecie zrobić pączki, możecie wyciąć troszkę większe kółko, na środek kładziemy łyżeczkę nadzienia, następnie łączymy nad nadzieniem i formujemy kształt kulki; odkładamy na lekko omączoną stolnicę.
3. Temperatura smażenia jest dość istotna, w niższej temperaturze ciasto będzie chłonąć tłuszcz, a w zbyt wysokiej palić z zewnątrz. Jeśli nie macie termometru zróbcie to na "czuja" pamiętając aby tłuszcz był dobrze nagrzany ale nie dymił!