Obiad

Nie mam złudzeń, że jesień już przyszła. Lekkie i orzeźwiające jedzenie zamieniamy na intensywne, aromatyczne i rozgrzewające. Każdy z nas marzy o misce ciepłej strawy czekając na przystanku, czując smagający deszcz i wiatr.

Jakiś czas temu na blogu pojawił się przepis na Wegańskie czekoladowe chili. Bardzo polecam Wam wypróbowanie tego przepisu. Jest gęste i czekoladowe a duża ilość przypraw rozgrzeje najbardziej zmarzniętą osobę.

Dziś przepis na Chili w wersji najbardziej popularnej, czyli mięsnej. Oprócz paru kostek czekolady, znajdziecie w przepisie pół szklanki kawy. Tak, niech Was nie zdziwią te (z pozoru) dziwne składniki. Efekt końcowy Was zachwyci!

Dodatkowym plusem jest to, że z tych składników otrzymacie obiad na 2 a nawet 3 dni! Po ostygnięciu włóżcie Chili do lodówki a śmiało następnego dnia zabierzecie je do pracy na lunch 🙂

Chili con carne

Print This

Ingredients

• • • 1 czerwona cebula
    • 2 ząbki czosnku
    • 3 łyżki oleju
    • 1 łyżeczka suszonego oregano
    • 1 łyżeczka ziaren kminu rzymskiego
    • papryczka chili
    • 400g mięsa wołowego mielonego
    • 2 średnie czerwone papryki
    • puszka pomidorów z puszki 400g
    • 1 szklanka wołowego bulionu
    • 3 kostki gorzkiej czekolady
    • pół szklanki mocnej kawy
    • puszka czerwonej fasoli
    • puszka kukurydzy
    • pieprz i sól do smaku
•  
• • ryż
  • świeża kolendra

Instructions

1. W garnku rozgrzewamy olej. Wrzucamy pokrojoną w piórka cebulę i czosnek. Po chwili dodajemy przyprawy:oregano, kmin rzymski i papryczkę chili. Chwile smażymy, pilnując aby nie przypalić przypraw.
2. Wrzucamy mięso i smażymy je ok 5 minut. Doprawiamy solą i pieprzem.
3. Dodajemy pokrojoną w kostkę paprykę, gotujemy kolejne 5 minut.
4. Wrzucamy pomidory, czekoladę, wlewamy bulion i kawę. Gotujemy na wolnym ogniu około 20 minut.
5. Na sam koniec dodajemy czerwoną fasolę i kukurydzę.
6. Sprawdzamy czy jest wystarczająco doprawione, jeśli nie dodajemy soli/pieprzu.
7. Podajemy z ryżem i świeżą kolendrą.
8. Smacznego!

Z utęsknieniem czekałam na wiosnę. Dni są dłuższe i cieplejsze, można wyjść popołudniu na spacer i lody, a po smogu nie ma już śladu. Co więcej, zawsze z niecierpliwością czekam na pierwsze świeże warzywa, które wyrywają ze stagnacji mój zimowy jadłospis.

Znowu zaczynam odwiedzać targi, na których to zawsze pierwsze pojawiają się nowalijki. Klimat krakowskich targów jest niepowtarzalny. Wie to każdy, kto choć był np. na Starym Kleparzu- moim ulubionym. Ogromny wybór warzyw, wędlin, mięs i serów.  Starsze Panie sprzedające kwiaty zerwane prosto ze swojego ogrodu i jejeczka od swoich kurek. W okresie letnim bywam tam tak często, że chodzę już z określonym budżetem aby nie zbankrutować. Dzięki Bogu nie można tam płacić kartą!

Od roku, bliżej mi zdecydowanie do Hali Targowej, do której ostatnio chodzę w ramach spaceru i łapania promyków słońca. Gdy wypatrzyłam botwinkę, naszła mnie ochota właśnie na zupę botwinkową. Jem ją tylko raz lub dwa w ciągu roku, dlatego pojawienie się botwinki na targu jest dla mnie nie małym wydarzeniem. Polecam ją Wam bardzo serdecznie!

Zupa botwinkowa

Print This

Serves: 4

Ingredients

• • ok. 2 litry bulionu(warzywnego lub drobiowego)
  • marchewka i pietruszka pozostała po przygotowanym wcześniej bulionie
  • 2 pęczki botwinki
  • 50 ml śmietanki 18% do zup lub sosów
  • 2 łyżki soku z cytryny
  • sól i pieprz do smaku
• Do podania: koperek, ugotowane ziemniaki, jajko.

Instructions

1. Przygotowujemy  bulion. ( drobiowy np. na bazie udek i włoszczyzny lub tylko warzywny, ewentualnie korzystam z ekologicznych, dobrej jakości kostek bulionowych)
2. Jeśli ugotowaliśmy własny bulion, wyjmujemy wszystkie składniki. Marchewkę i pietruszkę kroimy w kosteczkę i ponownie wrzucamy do bulionu.
3. Myjemy botwinkę. Buraczki obieramy i kroimy w drobną kostkę, liście siekamy na desce. Wrzucamy wszystko do bulionu.
4. Gotujemy około 5 minut.
5. Dodajemy śmietankę i sok z cytryny. Warto najpierw odlać śmietankę do kubka, dodać do niej pare łyżek zupy następnie całość wlać do zupy.
6. Doprawiamy solą i pieprzem.
7. Podajemy z jajkiem lub ugotowanymi ziemniakami. Posypujemy koperkiem.

Cześć! Jak tam moi drodzy po świętach? Przejedzeni? Pewnie tak! 🙂

Jako osoba jedząca mięso okazjonalnie, po każdych świętach odczuwam przejedzenie właśnie mięsem. Mam w domu wspaniałą Babcię, która kupuje kilogramy wędliny (notabene bardzo smacznej i dobrej jakościowo) i wciska ją wszystkim domownikom pod każdą postacią, nawet w sałatkach (!!!). W pewnym momencie mam wrażenie, że wędlinę przegryzam wędliną, a po dwóch dniach takiego świętowania mam dosłownie wstręt od mięsa!

Stąd dzisiaj propozycja bezmięsna. Wszyscy znamy potrawę Chili con carne, z hiszpańskiego: chili z mięsem. Jednak, tak jak mówię, mięsu mówimy stanowcze nie i przygotujemy dzisiaj wersje równie pyszną ale wegańską. Zdarza mi się, również robić tę wersję tradycyjną, ale nie jestem w stanie powiedzieć, która bardziej mi smakuje. Obie są pyszne, a brak mięsa wcale nie działa na niekorzyść tej potrawy.

Niech Was nie przerazi kakao na liście składników! Dodatek soli, syropu klonowego i limonki świetnie zbalansuje smaki 😉

Wegańskie Chili

Print This

Serves: 6 Prep Time: 30minut Cooking Time: 30minut

Ingredients

• • • 1 duża czerwona cebula
    • 2 duże ząbki czosnku
    • 3 łyżki  oleju
    • 1 łyżeczka mielonego kminu rzymskiego
    • 0.5 łyżeczki cynamonu
    • 1 łyżeczka wędzonej papryki
    • 1 łyżeczka słodkiej papryki
    • 1 łyżeczka nasion kolendry
    • 0.5 łyżeczki mielonych goździków
    • 1 suszona papryczka chili (lub świeża papryczka chili)
    • 2 papryki: czerwona i żółta
    • 1 puszka kukurydzy
    • 1 puszka czerwonej fasoli
    • 2 puszki pomidorów
    • 2 łyżki ciemnego gorzkiego kakao
    • 2 łyżeczki suszonego oregano
    • sól i pieprz do smaku
    • 1 łyżka syropu klonowego (lub innego słodzika)
    • 1 limonka
    • świeża kolendra
• Do podania: ryż, tortilla lub nachosy 🙂
•  

Instructions

1. Do garnka wlewamy olej, wrzucamy cebulę pokrojoną w piórka. Pozwalamy jej się zeszklić.
2. Dodajemy czosnek pokrojony w plasterki. Podsmażamy na średnim ogniu.
3. Sypiemy przyprawy:kmin rzymski, cynamon, paprykę wędzoną i słodką, ziarna kolendry, goździki, chili. Dusimy przez około 2 minuty na średnim ogniu, pilnując, aby nie spalić przypraw. Możemy podlać troszkę wodą, jeśli cała woda wyparuje nam z garnka.
4. Wrzucamy, pokrojoną w paski paprykę, odsączoną kukurydzę i fasolkę i pomidory z puszki. Mieszamy wszystko.
5. Teraz kakao, łyżkę syropu klonowego, oregano,sól i pieprz do smaku. Gotujemy do zgęstnienia przez około 20-30 minut na małym ogniu.
6. Wlewamy sok wyciśnięty z 1/4 limonki, próbujemy. Możemy dać więcej soku, syropu klonowego lub soli. Musimy dosmakować 😉
7. Podajemy z ryżem, posiekaną świeżą kolendrą i kawałkiem limonki.

Burak, burak, burak…

Nie wiem jak Wy, ale ja myślę, że to niedocenione warzywo o bardzo wielu możliwościach. Przyznam szczerze, że w wersji surowej, np. pod postacią soku jest dla mnie nie do zjedzenia – uraz z dzieciństwa, ale co innego taki ugotowany, albo jeszcze lepiej – upieczony. Mniam!

Jeśli jeszcze nie jedliście pieczonego buraka, to czas zmienić! Natychmiast! Gdy ja pierwszy raz spróbowałam plasterków tego czerwonego cudeńka, doznałam kulinarnego szoku.

To tak może smakować burak? Om nom nom. Om nom nom…

Oj tak, było bosko. Z dobrze dobranymi dodatkami może stworzyć kompozycję, która zapadnie i Wam i gościom w pamięci na bardzo długo.

Taką właśnie sałatkową kompozycję prezentuję w tym poście. Na jakie okazje, spytacie? Na lekki obiad w domu, na lunch do pracy albo… na randkę.

Panowie!

Myślę, że każda dziewczyna zaproszona na kolację do Waszego domu będzie oczarowana taką sałatką. Zróbcie tylko najpierw małe rozeznanie w kontekście tego czy lubi kozi ser, bo jak wiadomo, z tym może być różnie. Ale bez obaw, jeśli nie lubi, podajcie np. ricotte , luz.

Panie.

Takową sałatkę możecie wykonać również dla wybranego kawalera. Tu oprócz sympatii do sera koziego warto rozeznać się, czy owy amant jest koneserem wyszukanych smaków, bo jeśli trafiłaś na miłośnika kebaba, to nasze sałatkowe cudeńko może nie przejść mu przez gardło 😉

Koniec z żartami.  Do kuchni, bo czas goni!

Sałatka z pieczonym burakiem i serem kozim.

Print This

Serves: 2 Prep Time: 15 minut Cooking Time: 5 minut

Ingredients

• • jeden średniej wielkości burak
  • 100g sera koziego naturalnego lub z dodatkami (u mnie z czarnuszką)
  • dwie garście ulubionego miksu sałat (u mnie rukola)
  • pestki granatu wydłubane żmudnie z połowy owocu
  • garść orzechów włoskich
  • oliwa z oliwek
  • pieprz i sól
• Dressing
• • 2 łyżki oliwy z oliwek
  • 2 łyżki miodu
  • 1 łyżka soku z cytryny
  • pieprz i sól do smaku

Instructions

1. Nagrzewamy piekarnik do 200 stopni.
2. Obieramy buraka i kroimy go na możliwie najcieńsze plasterki. Układamy je na blaszce, skrapiamy oliwą z oliwek, doprawiamy solą i pieprzem. Pieczemy ok. 10 minut, do miękkości.
3. Podpiekamy delikatnie orzechy na patelni, często mieszając. Uwaga! Orzechy bardzo łatwo można spalić!
4. Na talerzu układamy sałatę. Na niej kładziemy plasterki buraka, dokładamy kostki koziego sera, posypujemy orzechami i granatem. Całość polewamy dobrze wymieszanym dressingiem.
5. Zajadamy mówiąc Om nom nom 🙂

Notes

Dobra rada: Jeśli będziecie dobierać wino do tego dania to pamiętajcie, że wino zawsze dobieramy do najintensywniejszego składnika. U nas to będzie kozi ser. Tu lampka białego wina ze szczepu sauvignon blanc, sprawdzi się najlepiej. Na zdrowie!

Cóż tu dużo mówić, uwielbiam kuchnię włoską!

Kocham makarony pod każdą postacią i z każdymi dodatkami. Im prościej, tym lepiej. Do dziś makaron stanowi dla mnie pewien sposób terapeutyczny, bo gdy jest mi smutno i źle to lubię sobie zasiąść nad wielką miską parującego spaghetti, najlepiej z sosem pomidorowym. Pochłonięcie słusznej porcji (często podwójnej ;)) dobrego makaronu, nie zważając na powstałe wokół pomidorowe zabrudzenia, od razu sprawia, że wszędzie czuję endorfiny, a problemy nie wydają się już takie straszne. Polecam!

No to do roboty. Dziś przygotujemy  bardzo łatwe, bardzo szybkie, a wybitnie pyszne danie. Na upartego, gdy lodówka świeci pustką to można je zrobić tylko z 3 składników: makaron, oliwa, czosnek. Moja wersja jest troszkę bardziej rozbudowana od tej tradycyjnej ale myślę, że warta spróbowania. Prostota składników wydobywa fantastyczny smak dobrego makaronu.

Do dzieła!

Spaghetti Aglio e Olio

Print This

Serves: 2 Prep Time: 8 MINUT Cooking Time: 12 MINUT

Ingredients

• • 200g makaronu spaghetti
  • ok. 8 łyżek oliwy z oliwek
  • 4 duże ząbki czosnku
  • 1 papryczka chili
  • 8 pomidorków koktajlowych
  • 1/3 szklanki wytrawnego białego wina
  • 2 łyżki posiekanej pietruszki

Instructions

1. Wstawiamy wodę na makaron. Po zagotowaniu solimy wodę, a potem wrzucamy makaron.
2. Na drugim palniku, na średniej mocy rozgrzewamy oliwę. Ważne aby oliwa nie była zbyt mocno rozgrzana.
3. Wrzucamy czosnek i papryczkę posiekane na niezbyt cienkie plasterki.
4. Smażymy tak aby czosnek się zarumienił. Trzeba uważać, aby się nie spalił bo będzie gorzki i będziemy musieli zacząć od nowa.
5. Gdy czosnek będzie delikatnie złoty, dorzucamy przekrojone na pół pomidorki .Dodajemy sól, aby pomidorki szybciej oddały soki i wytworzyły sos. Smażmy tak przez ok 2-3 minuty.
6. Następnie dodajemy wino i redukujemy pozwalając odparować większej części wina.
7. Dodajemy makaron ugotowany al dente, pietruszkę i wszystko mieszamy.
8. Zajadamy śmiejąc się na boki.

Notes

Moje dobre rady:
1. Wybierając makaron patrz, aby do jego produkcji użyto semoliny (słowo klucz) z pszenicy durum. Makaron jest wtedy najlepszej jakości. Jest sprężysty i nie będzie się z niego robić papka. Przed włożeniem makaronu sprawdź ile czasu potrzebuje się gotować do stanu al dente.
2. Warto wydać trochę pięniędzy na dobrą oliwę z oliwek. Szukaj tej BIO. Po otwarciu trzymamy ją w lodówce. Jeśli po kilku dniach zmieni stan na stały to nawet dobrze o niej świadczy. Po prostu przed gotowaniem należy ją wyjąć wcześniej z lodówki aby wróciła do stanu płynnego.
3. Jeśli lubisz dania mniej ostre to przekrój papryczkę wzdłuż i wyjmij z niej pestki. Umyj potem dobrze ręce!
4. W przepisie używam pomidorków koktajlowych oraz białego wina, które są opcjonalne. Można je pominąć.